از کودکی علاقه به علم و دانش داشت. در خانواده­ای فقیر، زاده شده بود.

 بقیه راحتما در ادامه ببیند!!!

کم‌کم داره این وبلاگ هویت و ماهیت خودشو پیدا میکنه، شاید اینجا وبلاگی جهت ارضای روحیه انتقادگریِ من یا "یکی‌مثل‌تو" باشه! یا اینکه فریادتو بزنی هرچند فریاد زیر آب باشه! چیزی که خیلی مسلمه اینکه؛ تو دوران زنده‌مانی(البته نه زندگانی!) هرکسی میتونه مثل یه ماهی مرده جهت آب شنا کنه، که این هنری که بیشتر ما به اون دچاریم! شنا در خلاف جهت، با وجود مواج خروشان ضدیات و بدیات حس آزادگی و زندگی به آدم می‌بخشه...
از نظر من راز عقب ماندگی ما، و اینکه جهان سومی و چهارمی بودنمان دراین نهفته است که، تو این مملکت نه صدای رسایی هست برای انتقاد ونه گوش شنوایی واسه قبول حقایق! اینجا من زیاد ماندگار نیستم! ولی حداقل زمان ممکن، فریاد بی صدایم را خواهم زد...شاید هر روز بند کردیم به یه چیزی! و چه تلخ و یا شیرین...اما اینجا حرف بزن تخلیه شو! ولی بدان سطل اشغال نیست!

حالا منم این وبلاگو زدم ۲۴ساعته دارم بند میکنم به شرکت قطار رجا!
البته من دیگه بطوری پنهانی آدم مهمی شدم! که بنیانگذار موجی از انتقاد به شرکت مربوطه در روزنامه سراسری و باسابقه خراسان هستم!
چه این مطلب که اولین بار با عنوان "قطار مهم است، قطار سوار شدن مهم است" و این مطلب قبلی وبلاگ، جوابیه رجا، امروز تو همین روزنامه و در ستون حرف مردم چند خواننده دیگه به جوابیه مدیر روابط عمومی رجا حمله کردند:
" آقای قلی نژاد مدیرکل روابط عمومی و امور بین الملل شرکت رجا به گونه ای از امکانات سمعی و بصری قطارهای ویژه صحبت کردند که انگار در آنها اینترنت بی سیم و ماهواره و ... وجود دارد در حالی که این طور نیست و امکانات سمعی و بصری مورد اشاره، به نمایش ٢ ساعته و اجباری یک فیلم ایرانی خلاصه می شود."
و
" در پاسخ به جوابیه مورخ ٢٩ مهر شرکت رجا به اطلاع می رساند در قطار غزال که مبلغ ٢١٤٠٠ تومان قیمت بلیت آن است یک نان اضافه تقاضا کردم به من ندادند."
 
حالا میفهمید من چی میگم، اینکه اینا ملتو  چه جوری تو روز روشن سرکیسه میکنند!